BIOGRAFIE: Op de dag van de Hongaarse revolutie ben ik geboren: 23 oktober 1956 te Helmond en heb daarom ook een van oorsprong Hongaarse voornaam gekregen: Mariska. Mijn meisjesnaam is Gruijters en na mijn huwelijk met Sam ben ik zijn achternaam gaan gebruiken: Mielen. We zijn de trotse ouders van 2 kinderen en wonen in Eindhoven. Wat fijn dat zij mij steunen en helpen met mijn passie. Mijn allereerste ervaring met klei was op de lagere school. Een van mijn eerste werkstukken die ik maakte was een koe, de beroemde asbak heb ik maar even niet meegerekend. Na de middelbare school wilde ik heel graag naar de kunstacademie maar het werd uiteindelijk een cursus keramiek boetseren in de avonduren. Een plaatselijke kunstenaar die mij les gaf, zag het talent in mij en heeft nog een poging gedaan bij mijn ouders om mij naar de kunstacademie te krijgen maar dat is een kostbare opleiding. In ons gezin thuis met 8 kinderen was dat onmogelijk, helaas ! Maar al die uurtjes dat hij mij apart les gaf, hebben toch hun resultaat gehad. Vooral het leren "kijken" heb ik bij hem geleerd. Ik raakte verslaafd aan het boetseren en al helemaal van het creëren van menselijke figuren. In die periode kwamen ook de eerste poppen uit mijn handen. Uiteindelijk werd de keramiekklei vervangen door de zelfhardende klei en veel later de polymeerklei , die je gemakkelijk thuis kon bakken. Via workshops en heel veel oefenen leerde ik elke keer weer wat bij. Ook van het lesgeven, wat ik 10 jaar heb gedaan, heb ik veel geleerd en daarbij was het altijd ook nog heel gezellig aan de keukentafel ! Mijn stijl ben ik nog steeds aan het zoeken. Deze veranderd per nieuw project en onderwerp. Het kan varieeren van kleurige karikaturen tot strak modern en alles wat daar tussenin zit. Fantasiefiguren, karakterpoppen, baby's, sculpturen ; het is ook allemaal zo leuk om te maken. Ik kan nog steeds niet kiezen. Mijn veelzijdigheid is mijn valkuil. Maar een ding blijft wel hetzelfde…..mijn figuren dragen weinig tot geen kleding . Het menselijk lichaam zit zo mooi in elkaar dat ik het zonde vind om deze te bedekken. Inspiratie voor mijn sculpturen kan van alle kanten komen; van de mensen op straat, van een tv-programma, uit een gesprek of van foto's uit een blad. Ik raak zelfs geïnspireerd door materiaal uit de bouwmarkt en wat daar de mogelijkheden allemaal van kunnen zijn. De mooiste ideeen blijven over en worden op papier uitgetekend om eventuele moeilijke punten van te voren al uitgedacht te hebben. Daarna kies ik pas voor een materiaal en voor de grootte van een werkstuk. Op deze manier zijn er al veel sculpturen geboren en verschillenden hebben al nieuwe eigenaren gevonden, verspreid over de wereldbol. Ook ben ik al enkele malen onderscheiden met eerste prijzen bij wedstrijden die regelmatig worden gehouden in binnen- en buitenland.